X
تبلیغات
رایتل
عصر ظهور۳
السلام علیک یا حجة بن الحسن العسگری یا مهدی ( عج الله الفرجه الشریف)
چهارشنبه 6 بهمن‌ماه سال 1389 :: 10:23 ب.ظ ::  نویسنده : رضا محیطی

 نعمانی نقل کرده که حضرت امام حسین(ع) در این باره فرمودند: «تعرفون المهدی بالسّکینة و الوقار؛1شما مهدی را با آن سکینه و وقار مخصوص و ویژة حضرتش می‌شناسید.»

ادامه مطلب را بخوانید...

آیت‌الله علی کریمی جهرمینعمانی نقل کرده که حضرت امام حسین(ع) در این باره فرمودند: «تعرفون المهدی بالسّکینة و الوقار؛1شما مهدی را با آن سکینه و وقار مخصوص و ویژة حضرتش می‌شناسید.»

این جمله حاکی از آن است که حالت وقار، طمأنینه و سنگینی از بارزترین و شاخص‌ترین صفات و مزایای آن حضرت است و این حالت با خصوصیّات ظاهری در سیمای مقدّس و ملکوتی آن حضرت متجلّی و متبلور است و همه بر اثر رؤیت آن حالت، وجود مقدّس مهدی موعود(ع) را به خوبی می‌شناسند و می‌فهمند که مهدی موعود آخرالزّمان اوست.

روشن است که مقداری از این حالت در بسیاری از اصحاب رسول الله(ص) و بزرگان موجود بود و نوعاً از این صفت عالی و از متانت و وزانت کامل بهره‌مند بودند. حرکات زشت و سبک از آن بزرگواران که معدن آبرومندی هستند، سر نمی‌زند که این حالت وقار و وزانت، پایگاه انسان را در نظر مردم و طبقات مختلف جامعه، قوی و نیرومند و محترم می‌سازد.

ولی از روایت فوق استفاده می‌شود که حضرت مهدی(عج) در یک سطح عالی و اعلایی از آن برخوردارند، به طوری که چشم‌گیر و مورد توجّه دیگران خواهند بود و چشم‌ها به این حالت آن بزرگوار خیره و متوجّه خواهد شد.

امّت اسلامی و پیروان مکتب امام حسین(ع) بدین جمله که آن حضرت در مورد فرزندش امام زمان(ع) فرموده و او را مظهر طمأنینه و سکینه و وقار قلمداد کرده‌اند، توجّه دقیق کنند و اگر به راستی امام زمان و ولیّ دوران در عهد ظهور و در عین اقتدار و غلبه و فراهم بودن انواع امکانات خوشی و رفاه، این چنین سنگین و با وقار حرکت می‌کنند و با وزانت کامل با اشخاص روبه‌رو و مواجه می‌گردند، شیعیان و پیروان مکتب آن بزرگوار را نمی‌سزد که سبک و بی‌شخصیّت و بی‌وزنه و خارج از روش‌های آبرومندانه جلوه و حرکت بنمایند.

دوست‌دارانش می‌بایست در روش زندگی و اعمال اجتماعی خود، به گونه‌ای باشند که با آن شخصیّت بی‌نظیر، حدّاقل بیایند تا دیگران این نکته را که پذیرش اینان از منتظران حضرت بقیّـ[الله(عج) هستند، داشته باشند.

ماهنامه موعود شماره 119

پی‌نوشت:

1. غیبت نعمانی، ص 127.

آخرین مطالب
آمار وبلاگ
تعداد بازدیدکنندگان: 97790

                    
 
 
این صفحه را به اشتراک بگذارید